ZELFREFLECTIE IS SANTOKHI EN BRUNSWIJK VREEMD
Auteur|Armand Snijders
En weer heeft de regering uit de doeken gedaan wat zij al heeft gepresteerd. Dat gebeurde vorige week tijdens een persconferentie ter gelegenheid van het feit dat drie jaar geleden de verkiezingen waren. Het was weer veel tromgeroffel, waarbij vooral normale feiten werden genoemd die de regering verplicht was om uit te voeren. Maar van enige zelfreflectie was geen sprake.
President Chandrikapersad Santokhi en vicepresident Ronnie Brunswijk grepen het driejarig jubileum aan om te proberen het steeds ongeduldiger wordende volk aan hun zijde te krijgen. Daar slaagden ze echter totaal niet in. Het waren vooral inhoudsloze clichés die ze deelden en zelfs daarmee overtuigden ze niet. Vooral niet omdat vrijwel alle beloftes en toezeggingen die in die drie jaar zijn gedaan, niet zijn nagekomen. De loze woorden worden iedere keer weer herhaald, waardoor niemand ze meer gelooft. De patronagepolitiek is nog altijd niet afgezworen en een groot deel van het volk is nog altijd veroordeeld tot pinaren. En dat is slechts het topje van de hele hoge ijsberg.
Met een president die er zo gebrand op is om de hand niet in eigen boezem te steken, kon dus eigenlijk niet verwacht worden dat hij opeens met heldere ideeën en oplossingen zou komen voor de almaar groter wordende problemen. Santokhi zou tijdens die persconferentie een actieplan voor de resterende tijd van zijn regering presenteren, maar hij bleef -met Brunswijk aan zijn zijde- vooral steken in het herhalen van alle zaken die wel gerealiseerd zijn in drie jaar regeren.
De persconferentie was dus eigenlijk bedoeld om hun regering te complimenteren met de behaalde resultaten. Daartoe werd opnieuw een overzicht gepresenteerd van de verrichtingen in de afgelopen 34 maanden.
Terwijl een jaar geleden al het eerste exemplaar van ‘Samen verder bouwen aan welvaart en welzijn’ het levenslicht zag. Dat bevatte een verzameling van de resultaten 22 maanden regering.
Zijn er inmiddels weer zoveel vermeldenswaardige wapenfeiten bijgekomen dat dit een nieuw boek rechtvaardigt? Anders is dit het toppunt van papierverspilling, nodeloze kosten van de drukker en heel veel arbeid. Mensen zijn geïnteresseerd in wat de regering voor hen heeft gedaan en gaat doen, zodat hun leven weer wat draaglijker wordt. Niet in de zelfverheerlijking van regeerders die geen enkele verantwoordelijkheid willen nemen.
Het is typerend voor Santokhi dat hij de ernst van de problemen die op zijn pad komen, niet onder ogen wil zien en het liefst bagetalliseert. En daarna het liefst anderen de schuld geeft en nog met een trap na komt. Zo ook ten aanzien van coalitiepartner NPS, die enkele maanden geleden uit ontevredenheid de stekker uit de samenwerking trok, na herhaalde malen aan de bel te hebben getrokken over wat er allemaal misging.
Daar deed Santokhi donderdag heel luchtig over. “De twee ministersposten die de NPS heeft teruggegeven, zijn ondertussen ingevuld. Het werk gaat gewoon door en met beter beleid”, aldus het staatshoofd, daarmee eigenlijk zeggend dat het beleid van de ex-bewindslieden Marie Levens (Onderwijs, Wetenschap en Cultuur) en Silvano Tjong-Ahin (Ruimtelijke Ordening en Milieu) in zijn ogen niet deugde.
Dat heeft hij echter voordat zij hun portefeuille ter beschikking stelden echter nooit laten blijken. En dit doet de vraag rijzen hoe eerlijk het staatshoofd tegenover zichzelf en vooral het volk is en waarom hij nooit eerder heeft ingegrepen om ze te vervangen. En bovenal: over wie is hij nog meer niet tevreden en wanneer gaan die personen eindelijk gereshuffeld worden? Hij had er de afgelopen weken voor de zoveelste keer op gezinspeeld dat dit zou gebeuren.
OPINIE
