ZO ZIET GLOBAL WARMING ERUIT: UITGEMERGELDE IJSBEER ZOEKT MET LAATSTE KRACHT VOEDSEL
Het waren de meest huiveringwekkende beelden die hij ooit schoot, maar hij moest ze maken.
Om de wereld te laten zien wat de klimaatopwarming teweeg kan brengen, zegt National Geographic-fotograaf Paul Nicklen. Hij filmde onlangs hoe een uitgehongerde ijsbeer in Canada zichzelf op drie poten voortsleepte, op zoek naar uitstel van de naderende dood.
Hartverscheurend zijn de beelden die Nicklen maakte toen hij met de dierenbeschermingsgroep Sea Legacy aankwam op de Canadese Baffin-eilanden, in het noorden van het land. Te zien is hoe een graatmagere ijsbeer, met loshangende vacht en met een poot die verlamd lijkt, zijn laatste krachten inzet om zichzelf op te tillen en tussen het materiaal van Inuït-vissers iets eetbaars te vinden. Tevergeefs, want na de zoektocht valt het dier uitgeput op de grond.
,,Daar stonden we dan, te huilen terwijl we aan het filmen waren”, zegt Nicklen tegen National Geographic. Hij is een ervaren natuurfotograaf die van het documenteren van ijsberen zijn levenswerk heeft gemaakt. Eerder al deelde hij op sociale media beelden van dode ijsberen die geen voedsel meer konden vinden.
Zijn volgers vroegen zich af waarom de fotograaf niet ingreep. ,,Ik dacht er uiteraard zelf ook aan, maar ik heb natuurlijk geen kalmeermiddel bij me, of tweehonderd kilo zeehondenvlees.”, aldus Nicklen. Volgens de fotograaf is het voeren van ijsberen in Canada bovendien verboden en zou het zijn doodsstrijd alleen maar hebben gerekt.
Niet voor niets gestorven
Nicklen wil de wereld naar eigen zeggen laten zien ‘hoe het eruitziet wanneer wetenschappers zeggen dat beren zullen uitsterven’. Op die manier is het dier toch niet voor niets gestorven. ,,Ze gaan omkomen door verhongering. Dit is hoe een uitgehongerde beer eruitziet.”
Verschillende onderzoeken lieten de afgelopen jaren al zien dat de klimaatopwarming desastreuze gevolgen heeft voor ijsberen en hun leefgebied. Doordat het poolijs zich sneller terugtrekt, moeten de dieren elk jaar vroeger aan land gaan en kunnen ze niet opnieuw de zee op. Daardoor hebben ze telkens minder toegang tot eten en vergroot de kans dat ze verhongeren. Volgens het WWF zijn beren tegen het einde van de zomer telkens magerder.