SURINAME BETER VOORBEREID OP AANNAME EN UITVOERING MINAMATA VERDRAG
FOTO: http://www.nokwik.sr
Paramaribo – Dat Suriname zich (nog ) niet heeft aangesloten bij de rij van landen die het Minamata –verdrag hebben aangenomen, heeft voor nogal wat kritische geluiden gezorgd bij instanties personen en vooral milieuactivisten. Het verdrag, vernoemd naar het Japanse industrie gebied MInamata, waar als gevolg van grootschalig kwikvervuiling zich een milieuramp heeft voorgedaan in 1950 tot 1960, , voorziet er in dat de menselijke gezondheid en het milieu worden beschermd tegen antropogene uitstoot van kwik en kwikverbindingen. Drie jaar nadat het Verdrag dat door diverse landen is geratificeerd blijkt Suriname meer dan de meeste meer dan ooit beter voorbereid te zijn uitvoering te geven aan het Minamata-verdrag.
Nog voordat de kritische tongen werden uitgesproken was het de stellige overtuiging van het Nationaal Instituut voor Milieu en Onderzoek In Suriname (NIMOS), dat partij worden bij weer een internationaal verdrag, waarin verstrekkende maatregelen en eisen in zijn opgenomen geen zin zou hebben. Waarnemend algemeen directeur Cedric Nelom en Legal advisor Gina Griffith, van het NIMOS blikken terug op de afgelopen drie jaren, waarin een proces is afgewerkt dat Suriname nu een redelijke voorsprong heeft geleverd om op een verantwoorde maar vooral duurzame manier partij te laten worden bij het Minamata-verdrag.
FOTO: CEDRIC NELOM DIRECTEUR NIMOS
De overtuiging dat er een andere aanpak moet zijn in plaats van blindelings onze handtekening plaatsen onder een internationaal verdrag is ingegeven door het feit dat Suriname al partij is bij 30 milieu gerelateerde verdragen. Het ratificeren van die verdragen is in vrijwel alle gevallen gebeurd onder druk van buitenaf, vaak omdat Suriname qua tijd achter zou lopen en deadlines zou mislopen waarop de verdragen in werking zouden treden. Het resultaat is, dat over de uitvoering van de verdragen nu niet naar huis valt te schrijven, er is geen coördinatie, maar belangrijker nog heeft het bij die verdragen ontbroken aan een gedegen voorstudie en plan van aanpak, dit ook nog gezien tegen de achtergrond dat er onvoldoende uitvoeringscapaciteit aanwezig is.
Om Suriname te behoeden voor nog weer zo een onzinnige binding aan een verdrag, heeft het NIMOS toen het plan opgevat een gedegen studie te doen naar de inhoud van het Minamata-verdrag, wat de voor en nadelen zijn, op wie het betrekking heeft, welke impact het zal hebben op het land en in het bijzonder, zij die dagelijks te maken hebben met kwik en het gebruik daarvan. Uit dit voornemen is nu een Advies Document voortgekomen. Daarin wordt een globaal overzicht gegeven van factoren, gebieden, instanties en personen die allemaal betrokken zijn en gaan worden bij het naleven en uitvoeren van het verdrag. Het advies Document dat een stappenplan behelst voor kort,- middellange – en lange termijn geeft richtlijnen aan voor hoe aan de in het verdrag gestelde voorwaarden te voldoen en ook hoe die aan te pakken in tijdlijnen. Dit document heeft nog uit te werken specifieke aandachtpunten vastgesteld die een projectmatige aanpak vereisen voordat uiteindelijk tot aanname, ratificatie en uitvoering van het verdrag kan worden overgegaan.
Uit het globaal beeld van het Advies Document zijn nu twee prioriteitsprojecten uitgekozen die bij het NIMOS in voorbereiding zijn. Het gaat om een het Minamata Initial Assesment (MIA). Dit onderzoeksproject een gedetailleerde voorzetting zijn van het globaal beeld uit het Advies Document op alle vormen, plaatsen, sectoren en producten waar kwik voorkomt. Uit het MIA moet een zogeheten National Mercury Profile komen. Het tweede project is een Nationaal Action Plan gericht op ambachtelijke en kleine goudmijn die gerekend wordt tot een van de grootste kwikvervuilers in het land, maar ook wereldwijd. Deze studies zijn in dit kader niet eerder uitgevoerd in Suriname. Het , Global Environment Facility heeft voor beide projecten een totaal bedrag van USD 700.000 ter beschikking gesteld. In aanloop naar het uitvoeren van het NAP is een begin gemaakt met het consulteren van alle partners stakeholders en andere belangrijke personen en instanties die te maken hebben met de kleinschalige goudmijnbouw sector., die overigens ook in het verdrag worden genoemd als directe betrokkenen.
“Het vooraf maken van een advies document heeft volgens Nelom het voordeel geleverd dat er een blauwdruk is gemaakt voor een gecoördineerde aanpak voor het ratificeren van milieuverdragen. Daarnaast is er een blauwdruk ontstaan van hoe Suriname moet aankijken tegen het proces van ratificeren van een verdrag. Belangrijk in dit rijtje is dat naast bewustwording er een grote mate van betrokkenheid en eensgezindheid manifest wordt onder en met alle betrokken partijen die met het verdrag te maken krijgen. Je kan bijvoorbeeld het verdrag moeilijk uitvoeren als je geen gedegen communicatie heb met de kleinschalige goudmijnbouwers. Die zijn overigens bereid naar andere methoden, dan het gebruik van kwik over te stappen, maar dan moet je ze goed bewust maken en vooral meekrijgen door met goede en door hen geaccepteerde alternatieven te komen”, zegt Nelom.
UNITEDNEWS/WILFRED LEEUWIN