ILO ROEPT OP TOT DRINGENDE ACTIE VOOR BESCHERMING HUISHOUDELIJK WERKERS

De Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) heeft maandag op de Internationale Dag van de Huishoudelijk Werker een indringende oproep gedaan voor sterkere bescherming en urgente beleidshervormingen om de aanhoudende uitbuiting en ongelijkheid aan te pakken waarmee miljoenen huishoudelijk werkers in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied worden geconfronteerd.

“Huishoudelijk werk is zorgwerk – essentieel voor het functioneren van de samenleving – maar historisch gezien onzichtbaar en ondergewaardeerd,” stelde Ana Virginia Moreira Gomes, de regionale directeur van de ILO voor Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, in een verklaring. Zij benadrukte dat we zorg, inclusief huishoudelijk werk, centraal moeten stellen in het openbaar beleid.

Een Oproep tot Actie op de 14e Verjaardag van ILO-Verdrag 189

16 juni wordt door de ILO niet alleen herdacht als een moment van bezinning, maar ook als een strijdkreet, want dit jaar markeert de 14e verjaardag van de aanname van ILO-Verdrag nr. 189, een baanbrekend verdrag dat fundamentele rechten voor huishoudelijk werkers vaststelde. Hoewel Gomes erkent dat de regio lovenswaardige vooruitgang heeft geboekt, met acht landen die wetten hebben ingevoerd of hervormd om discriminatie te bestrijden en arbeidsbescherming uit te breiden, benadrukt ze dat “een grote kloof blijft bestaan tussen wettelijke kaders en de geleefde realiteit van huishoudelijk werkers.”

De Harde Realiteit: Informaliteit, Kwetsbaarheid en Kinderarbeid

De cijfers schetsen een zorgwekkend beeld. In de regio is 91 procent van de huishoudelijk werkers vrouw, en maar liefst 72 procent werkt in de informele economie. Dit betekent dat zij geen toegang hebben tot sociale zekerheid, arbeidsrechten of garanties op een minimumloon. “Deze groep blijft geconfronteerd worden met systemische barrières,” merkte Gomes op, en voegde eraan toe dat migrante vrouwen, die meer dan 35 procent van de huishoudelijk werkers uitmaken, bijzonder kwetsbaar zijn vanwege hun immigratiestatus en gebrek aan wettelijke waarborgen. Een andere groeiende zorg is de prevalentie van kinderarbeid in huiselijke kringen, die door de ILO wordt omschreven als “een van de meest onzichtbare en genormaliseerde vormen van kinderarbeid” in de regio. Duizenden meisjes worden van school gehaald en gedwongen tot onbetaalde, vaak uitbuitende zorgtaken met weinig bescherming.

Gomes voegde eraan toe: “Velen werken lange uren — sommigen tot 60 uur per week — terwijl anderen onderbenut zijn en bijdragende voordelen worden ontzegd. We kunnen ook het geweld en de intimidatie die te velen achter gesloten deuren ervaren, niet negeren.”

Economische Uitdagingen en een Dreigende Zorgcrisis

Ondanks enkele hervormingen waarschuwt de ILO dat de werkgelegenheid in betaald huishoudelijk werk onder het niveau van voor de pandemie blijft. De toename van deeltijdcontracten en verminderde werktijden verdiept alleen maar de uitdaging van formalisering. De oproep tot actie komt bovendien te midden van een dreigende zorgcrisis, nu de bevolking van 65 jaar en ouder naar verwachting bijna 19 procent zal bereiken tegen 2050 in de regio, en de vraag naar zorg naar verwachting zal toenemen – een last die onevenredig op vrouwen drukt. “Zorg is geen privéaangelegenheid. Het is een maatschappelijke verantwoordelijkheid,” benadrukte Gomes, “En het is tijd om dienovereenkomstig te investeren.”

Een Routekaart naar Decent Werk: De ILO-Strategie

Om deze uitdagingen aan te pakken, heeft de ILO haar strategie “Huishoudelijk Werk Decent Werk Maken: Investeren in Zorg” onthuld, een routekaart gebaseerd op vijf pijlers: de formalisering van de sector, gelijke rechten met andere werknemers, waardering van huishoudelijk werk, bevordering van arbeidsveiligheid en versterking van de sociale dialoog. Dit initiatief wordt al uitgevoerd in landen als Argentinië, Bolivia, Brazilië, Colombia, Costa Rica en Mexico. “Dit is meer dan alleen een kwestie van sociale rechtvaardigheid,” benadrukte Gomes. “Het is een ontwikkelingsstrategie. Zorg dragen voor zorgverleners is essentieel voor het opbouwen van inclusieve en veerkrachtige samenlevingen.” De boodschap van de ILO is duidelijk: huishoudelijk werkers verdienen waardigheid, rechten en erkenning. Gomes concludeerde met de woorden van wijlen Luiza Batista, voormalig voorzitter van de Nationale Raad van Huishoudelijk Werkers van Brazilië: “Dromen kost niets – en ik geloof dat deze droom op een dag werkelijkheid kan worden.”

UNITEDNEWS