TRUMP BLAFT MAAR BIJT DUIDELIJK NIET IN BEEN VAN CHINA
De spanning tussen Trump en China blijft de afgelopen tijd stijgen. Niet enkel op economisch vlak maar ook op politiek vlak waarbij de kwestie Noord-Korea meermaals genoemd wordt. Het instellen van handelsbeperkingen kan echter pijnlijk duidelijk maken in welke mate de Verenigde Staten afhankelijk zijn van de Chinezen.
China is reeds sinds het aantreden van Trump als president een wederkerend probleem. Onder meer de enorme Chinese import naar de Verenigde Staten wil Trump aanpakken, dit indien nodig met het invoeren van handelsbeperkingen en het invoeren van bijkomende taksen. Het belangrijk punt dat dit alles gebeurd door een gebrek aan Amerikaanse competitiviteit laat Trump gemakkelijkheid halve achterwege.
Afgelopen maanden werd ook al gedreigd met invoeren van deze sancties, onder meer op het importeren van staal al is dit voorlopig nog steeds niet in de praktijk omgezet. Dit toont aan dat het beperken van Chinese goederen minder eenvoudig is dan er gezegd wordt.
Na de dood van de Amerikaanse universiteitsstudent Otto Warmbier wil Trump opnieuw benadrukken dat ook China zijn invloed moet aanwenden om Pyongyang in het gareel te doen lopen. Hierbij maakt Trump gebruik van een aloude techniek waarbij interne problemen naar de achtergrond worden geduwd door het creëren van een externe vijand.
De Chinese president Xi Jinping is ondertussen de geduldigste staatsleider van de twee kemphanen waarbij hij ten volle begrijpt dat het Trump-tijdperk slechts enkele jaren zal duren. China daarentegen werkt reeds decennia aan het opbouwen van zijn macht en laat de bedreigingen dan ook over zich heen gaan.
Tezelfdertijd blijft het land zijn invloed op alle continenten uitbouwen. Grondstoffen werden reeds veilig gesteld door het investeren in Afrika, de handel met Europa wordt intensiever en een moderne Zijderoute wordt uitgebouwd. Daarnaast innoveert China maximaal, investeert het enorme bedragen om in de ruimte zijn macht te vestigen en kreeg het de unieke kans om zich te profileren op klimaatgebied.
Alsof dit alles niet voldoende is kreeg het ook de leidersrol in het wereldwijde globalisme door de protectionistische houding van Trump. Deze kansen werden dan ook volop aangegrepen door Xi Jinping waardoor duidelijk is geworden dat de 21e eeuw ondanks de vele persberichten niet de eeuw van de Verenigde Staten zal worden maar wél deze van de Aziatische grootmachten China en India.
Bron:http://www.cnbc.com