POLITIEK VERLEDEN IS EEN MOEILIJKE LEERSCHOOL VOOR POLITIEKE ORGANISATIES

Foto|historicus Jerry Egger

Als het voor de verkiezingen van 2020 niet gebeurd is dat jammer, maar niet te laat voor de toekomst van het land. Politieke partijen hebben een harde en moeilijke les te leren uit het verleden. Waar politieke organisaties zijn blijven steken in een koloniale tijd gedachte van etniciteit, patronage en interne belangen conflicten, is het politiek systeem compleet vastgelopen op kenmerken als, geen moderne democratisering van de politiek, die van de partijen politieke dinosaurussen heeft gemaakt.

Er is geen scheiding tussen staatsmacht en politieke macht, dat een serieuze bron is voor corruptie. Daarnaast is de interne partij democratie van een ongekend laag niveau waarbij slechts een kleine groep het voor het zeggen heeft.

Dit is zaterdag de concluderende kern geweest van de eerste lezing en discussie uit een serie die wordt georganiseerd door het wetenschappelijk bureau van de politieke organisatie DA-91. De serie lezingen heeft als titel, ‘Stof tot nadenken’. DA-91 wil hiermee dat de burger meer inzicht en inspraak krijgt in de politiek. Alleen dan kan gesproken worden over goede burgerparticipatie.

De historicus Jerry Egger heeft zaterdag een inleiding gehouden waarin hij de ontwikkeling van de politieke partijen vanaf na de tweede wereld oorlog tot nu onder het vergrootglas heeft geplaatst. In de visie van de historicus gaat geen enkele politieke organisatie vrijuit aan het beeld dat hierboven is geschapen. Egger heeft er niet voor geschroomd, naast de positieve kanten van zaken als de verbroederingspolitiek en de etnische oorsprong van de partijen ook de negatieve aspecten en de impact die zij tot nu toe hebben te belichten. Ook de opkomst en de rol van de Nationale Democratische Partij (NDP), geboren uit de machtsovername door militairen in 1980, moet volgens de historicus niet slechts vanuit een bepaald oogpunt worden bekeken. “Ik denk dat het ons nog niet gelukt is op een eerlijke en openhartige manier naar onszelf te kijken en ons af te vragen hoe het is gekomen. Ik heb wel eens gehoord dat in die periode mensen niet zijn vermoord, maar hoe komt het dat de militairen in eerste instantie met een zekere mate van opluchting zijn ontvangen door een waarschijnlijk groot deel van de bevolking?’.

Uit het publiek was het de voormalige topper van de Nationale Partij Suriname (NPS) Wim Bakker die de term politieke dinosaurussen gebruikte om aan te geven hoeveel macht politieke partijen wel hebben in het staatsbestel. Hij noemt het een verouderd democratisch stelsel dat slechts alleen via politieke partijen personen zich kandidaat kunnen stellen voor een zetel van een van de volks vertegenwoordigende organen. Voor hem ligt het politiek probleem niet zo zeer in de etniciteit, cultuur, en de religie omdat die er altijd zullen bestaan, maar wel in de interne partij democratie die dwars gaat door alle politieke organisaties. “Het is het verschil tussen, wat ik noem ‘the have and the have not’, de interne partij politieke verschillen en ontevredenheid. Dit leidt tot versplintering en het uittreden van ontevredenen. Neem maar de NPS, daar bepaald in wezen slechts een handjevol personen over het lot van de hele partij.”

Bakker ziet meer een partij structuur in politieke partijen, waarbij vanuit de basis het partij programma wordt samengesteld. ‘ Dat moet een productie zijn van vele belangen en niet van een kleine groep.”

Bakker noemt de val van zijn oude partij de NPS, en kleine partijen als DA-91 en de SPA voorbeelden van gefragmenteerde ontevredenheid in grote politieke organisaties.

In de lezing van Egger is dit overigens ook naar boven gekomen, allen was die ontevredenheid meer gestoeld op etniciteit en patronage. Bakker vindt dat deze kleine partijen in de komende verkiezingen niet alleen de verkiezingen moeten ingaan, maar ook niet een plek moeten gaan zoeken bij grotere partijen of combinaties. Hij adviseert dat de NPS, SPA en DA-91, samen een nieuwe partij oprichten, die het verschuil maakt met wat er nu al is, maar dan vooral gestoeld op de nieuwe democratische ontwikkelingsgedachte die hij schets voor politieke organisaties.

UNITEDNEWS