RELIGIEUS MORAAL VS POLITIEK MORAAL.
Iemand zet op het wereldwijde gezichtsboek een berichtje dat hij of zij tot massamoord over zal gaan op die datum en die en die locaties, om bla bla bla reden.
Hele land in rep en roer. Wat moet je anders. Gevallen genoeg in de meest recente mensengeschiedenis waar dit soort van bedreigingen werkelijk zijn uitgevoerd. Gek genoeg domineerde onder de vele geluiden en meningen over “die toestand” slechts één ding: dat bla bla. Nee, niet de dreiging. Zo belangrijk was het bla bla dat kennelijk de verspeidster van het bericht niet echt aardig bejegend werd daarvoor. Want die bla bla. Dat was onmogelijk. Want de kans op dat soort T. in ons landje achter Gods Oog, is nihil. Over T. gesproken. Het T. woord. Nee, dat ga ik niet in zijn volledigheid opschrijven. Tenslotte lezen, zien en horen “ze” alles en voordat je weet kan je internationaal niet meer reizen.
T. = Georganiseerd politiek geweld. “Ja ja”, denkt U.
“Gaat hij weer hoor. Weer wat feiten opnoemen over zij-die-boven-zijn-komen-drijven”. Nee, om amusement hebben wij niet verlegen gezeten, dus is het niet nodig om enige aandacht aan “ze” te geven. T. = Gewelddadig gedrag waarmee je mensen laat gehoorzamen. Dat kennen we ook. Hebben we dat mindere deel van onze samenleving niet voor nodig. Hoewel in veel gevallen van dit onderling gewelddadig gedrag “zij” toch weer ergens enige bemoeienis in hebben. Neem nou eens de zovele gevallen van vergunningen die verstrekt worden voor een of ander evenement of regelmatige bijeenkomst, waarbij de omwonenden met gewelddadig geluidsgedrag te maken krijgen. En owee je gebeente als je dan bezwaar maakt. Zelfs voordat de vergunning verstrekt is, moet je de Here bidden dat je levensplaats niet regelmatig veranderd in de Hel. En als ze eenmaal verstrekt is….dan schijnt bidden zelfs niet meer te helpen. Helemaal niet meer als die vergunning gegeven is aan een groep mensen die meent regelmatig met veel T. de Here te moeten prijzen. En als dan onze beste kameraad niet anders kan dan de lieve mensen erop te wijzen dat onze Heer overal is, alles hoort en ziet en dus zeker niet doof is, nou dan is het Hel on Earth!
Denk a tori. In een land waar zelfs de mieren en muskieten een eigen geloof mogen hebben zonder dat iemand ze lastig valt, ziet onze kameraad geen andere uitweg dan om de bron van de T. te verwijderen. Wie zich de moeite troost om in de doordeweekse vooravond en in de weekenden de zogenaamde volksbuurten rond te wandelen, ontdekt een grote schare aan plekken waar mensen bijeenkomen om met veel lawaai kennelijk de Here te Prijzen. En een buurtbewoner het waagt om hier wat over te zeggen omdat hij of zij daardoor niet meer in staat is om in alle rust en stilte de Here te Prijzen? Dat is per definitie een of andere uit de Hel en een Satanskind. Behalve onze groene schatkamer is onze grootste schat misschien wel onze overtuiging dat de Schepper van het Al “voor elk wat wils” heeft. En dat geen enkel “geloof” beter of slechter is dan een ander. Een rondje wereld leert dat er niet veel volkeren op aarde zijn die dit niveau van ontwikkeling bereikt hebben. Laten wij ervoor waken dat dit ook zo blijft en onze religieuze moraal dezelfde kant op gaat als onze politieke moraal.
Columnist | Rogier I. Cameron