HFLD-CONFERENTIEGANGERS PLANTEN 300 MANGROVE BOMEN TE WEG NAAR ZEE

FOTO WILFRED LEEUWIN

Op nieuwe landaanwinst van het Sediment Trapping Units (STU’s) project te Weg naar Zee hebben 30 bezoekers aan de HFLD-conferentie die donderdag in Paramaribo is afgesloten, ruim 300 nieuwe mangrove boompjes geplant.

Gastheer en projectontwikkelaar professor Sewnath Naipal van de Anton de Kom universiteit van Suriname, heeft de delegatie vroeg in ochtend meegenomen op een fieldtrip, vanaf het bedevaartsoord, het bijen project van imker Fabian Esajas en uiteindelijk het STU-project waar de conferentiegangers, overtuigd van de noodzaak van een natuurlijke over bescherming er niet twee keer over hebben nagedacht in de nieuwe aangespoelde modder te stappen om niet slechts een, maar meerdere mangrove plantjes in de boden te stoppen. Naipal die de hele fieldtrip educatief heeft ingericht, heeft aan het begin de natuurlijke en geografische werking van het Weg naar zee gebied beschreven als een natuurlijk bescherend gebied, dat in tegenstelling tot wat het nu is, betere tijden heeft gekend. Het verlies van vele hectare grond die allemaal door het woeste oceaan water is opgeslokt en is verdwenen nadat de oorspronkelijke mangrove is weggekapt, hoe het gebied drastisch in waarde is gedaald en de uitdagingen waarvoor het nu staat, heeft hij de conferentiegangers in een slide-presentatie chronologisch in beeld gebracht. De belangstelling van zowel buitenlanders als Surinamers bleek uit de vele en constante vragen die Naipal moest beantwoorden over het Weg naar Zee gebied en het STU-project.

Als, in een poging het gebied weer in zijn vergane glorie te herstellen, waren binnen een uur de 300 nieuwe mangrove bomen geplant.

De fieldtrip te Weg naar Zee was een van de drie, die het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS), vrijdag heeft gefaciliteerd aan de bezoekers als sluitstuk van de HFLD-conferentie. De twee andere fieldtrips zijn gemaakt naar natuurgebieden, milieu – en bosprojecten, in Coronie en het Indiaans dorp te Matta. De bedoeling van deze trips was dan ook aan te tonen hoe op kleinschalige en eenvoudige manier, maar vooral ook door de inzet van lokale gemeenschappen aan duurzame bosontwikkeling, natuurbehoud en bescherming wordt gedaan. “Als ik naar Suriname terug kom, om welke redenen dan ook zal het komen zien van de Estuaria s, zeker een grote aanleiding zijn voor het bezoek”, zegt een conferentieganger Uit Gabon. Lopend op de STU’s ( ook wel Kwelders genoemd) en de nieuwe landaanwinst, ontstonden onder de conferentiegangers discussies over hoe belangrijk dit soort projecten zijn bij het onderhandelen van de HFLD-landen om in aanmerking te komen voor klimaatfinanciering. In de groep waarin veel milieutechnische specialisten aanwezig waren, werd geopperd dat nadat de HFLD landen op politiek niveau successen hebben geboekt op de conferentie, het misschien goed is om ook een platform van technische deskundigen te hebben. 

Bij een andere presentatie, gegeven door Esajas, bleek de belangstelling en verbazing over hoe het project tot stand is gekomen even groot te zijn. De bijenhouder en honing producent heeft de conferentiegangers meegenomen naar het prille begin toen hij als jonge man met de simpele verkoop van een zwerm bijen, enkele jaren terug aan Franse toeristen en hoe hij met een entrepreneurs instinkt  een goed draaiende honing producerend bedrijf heeft opgezet en ontwikkeld. De NIMOS-vertegenwoordigers op deze fieldtrip, Lieneke van Dams, Bhareti Jankipersad en Donovon Bogor, toonden zich ontlast en tevreden met de inzet van Naipal om de fieldtrip tot een mooi succes te hebben gemaakt als een van de sluitactiviteiten van de HFLD-conferentie.

UNITEDNEWS

Facebook Comments Box