ALLEEN MEER PRODUCTIE EN WERKGELEGENHEID KAN SURINAME REDDEN
Foto: Stichting Planbureau Suriname
In de genomen financiële maatregelen met de recente devaluatie van de SRD is er absoluut te weinig of geen aandacht voor de vergroting van productie en werkgelegenheid in ons land. Volgens de Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie (Palu) is de regering niet in staat om een samenhangend pakket van maatregelen te presenteren. Er zal meer gedaan moeten worden het Surinaamse volk vertrouwen te geven. Een goed plan moet op kort termijn ervoor zorgen dat het land uit de Maleise komt waarin het verkeerd
Het uit te zetten sociale vangnet door deze regering zal de enorme verhoging van de kosten van levensonderhoud niet volledig kunnen compenseren, zeker niet voor de midden en hogere klassen die hiervan niet of nauwelijks zullen profiteren. De mogelijkheden om zelf meer te ondernemen zal positief doorwerken bij het creëren van de zo broodnodige werkgelegenheid. De PALU ziet daarom als oplossing meer investeringen in de duurzame sectoren zoals toerisme, landbouw en de dienstensector, en het stimuleren van ondernemerschap waarbij meer aandacht is voor productiviteitsverhoging alsook mentaliteitsombuiging van onze burgers.
Dat er weinig aandacht is voor productie en ondernemerschap blijkt volgens de Palu uit de gepresenteerde begroting voor 2016. Daarin is er geen aandacht voor het stimuleren van de productie en het ondernemerschap. Het is juist nu, dat met de productie sector aan tafel gezeten moet worden. In de gesprekken zal centraal moeten staan hoe de grootste knelpunten die de productie, export en dienstverlenende sectoren ondervinden op korte termijn weggewerkt kunnen worden. De uitgave van beschikbare financiële middelen moet worden herzien en gereserveerd voor concrete projecten om op korte termijn de productie op alle vlakken en dus ook de exporten te verbeteren en vergroten. Het opzetten van een ‘Nationaal investeringsfond’ moet snel gebeuren om nieuwe productie initiatieven te ondersteunen en het jong ondernemerschap te faciliteren.
De Palu stelt dat ‘wij als land en volk er niets mee opschieten door elkaar de verdoemenis in te praten door te stellen dat Suriname failliet is en er geen geld is en er slechts aandacht is voor bezuinigingen vanwege terug gelopen overheidsinkomsten. Het is een feit dat de overheid al jaren niet de alleen de grootste werkgever maar ook de grootste besteder is. In 2016 staan 5 miljard aan inkomsten begroot. Met de devaluatie. Met andere realistischere inkomstenverhogende maatregelen kunnen deze inkomsten sterk omhoog gaan. Samenhangend beleid en groei keuzen zijn belangrijk hierbij.
Er is gericht beleid vanuit de regering nodig die duidelijkheid geeft in wat te doen met haar beperkte en schaarse inkomsten. In de uitgaven begroting over 2016 staan SRD724 miljoen voor aflossingen en ruim SRD3.8 miljard voor lopende, vaste uitgaven, dat zijn salaris en apparaatskosten om de overheid draaiende te houden. Slechts 8% van de totale uitgaven is gereserveerd voor kapitaalsuitgaven waaronder onderhoud en sociale projecten. Hieruit blijkt overduidelijk dat de regering niet serieus is met investeringen in de duurzame productie sectoren. Voor de PALU is één ding duidelijk en dat is de huidige financiële crises geen ‘business as usual’ oplossingen kent. We zullen de nodige financiële middelen moeten reserveren voor de productie en export ontwikkeling om daarmee gericht meer te verdienen als land en de werkgelegenheid te stimuleren. De private sector zal hierbij een heel belangrijke rol te vervullen hebben. De PALU heeft altijd al de visie verkondigd, dat sociale investeringen hand in hand moeten gaan met investeringen in de reële sfeer, in het bijzonder de productie. Alleen door verbreding en vergroting van de productie zal de Surinaamse overheid de meer inkomsten kunnen genereren om de meer kosten van welk sociaal vangnet dan ook betaalbaar te maken. “Doen we dit niet dan zal Suriname terecht komen in de neerwaartse inflatiespiraal die ons nog verder in de afgrond zal drukken, een proces dat we al kennen uit het verleden”.
WILFRED LEEUWIN