STEEKPENNINGEN EN CORRUPTIEVE HANDELINGEN BINNEN HET JOURNALISTIEKE BEROEP
Corruptie onder journalisten en andere media werkers is wereldwijd een verschijnsel waarvan ook Suriname niet bespaart is gebleven. Het gebeurt niet schaars dat mediawerkers, zij het journalisten en niet journalisten, behalve van hun werkgever, betaald worden of zich laten betalen om hun werk op een bepaalde manier te doen.
De meest voorkomende gevallen zijn van journalisten die van vooral politieke personen, instanties bedrijven en organisaties steekpenningen aannemen om een artikel of ander mediabericht te publiceren waarin niet het maatschappelijke belang maar dat van de betaler wordt gediend.
Voorzitter Carla Boeitius(Zie foto links) van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), windt er geen doekjes om. ‘Het zijn steekpenningen, het is corruptie om door derden betaald te worden om je werk op een bepaalde manier te doen. De Amerikaanse Haydee Olinger, die de afgelopen week als gast van de Amerikaanse ambassade met verschillende maatschappelijke groepen, zoals het bedrijfsleven, de financiële sector en ook met de SVJ hierover heeft gesproken, wijst in termen van een definitie van corruptie op het maatschappelijk kwaad dat hiermee wordt aangericht.
Naast oneerlijke concurrentie, het overtreden van wettelijke bepalingen, heeft deze handeling direct te maken met het bevorderen van wel of niet georganiseerde criminaliteit en in vrijwel alle gevallen leidt tot fraude, het financieren en ondersteunen van terrorisme en het witwassen van gelden verkregen uit criminele activiteiten. “En het zijn juist journalisten die gezien de aard van hun beroep deze wantoestanden zonder aanziens des persoon publieke moeten maken”, zegt de Olinger die in Suriname zich naast het houden van gesprekken met de maatschappelijke groepen zich ook heeft georiënteerd om advies te kunnen geven aan Amerikaanse bedrijven over het zaken doen met buitenlandse organisaties en instellingen.
Boeitius bevestigd recent gesprekken te hebben gevoerd met mediawerkers van wie het vermoeden bestaat dat die zich schuldig maken aan het ontvangen van steekpenningen.
In tenminste één geval heeft betrokkene het simpelweg toegegeven, ook omdat die in het ontvangen van steekpenningen geen kwaad ziet. “Dat geeft aan hoe ver wij als samenleving zijn afgezakt. Ook al gaat het in dit specifiek geval om iemand die valt onder de algemene noemer mediawerker en geen journalist zoals wij die kennen bij de vereniging, het schaadt het heel beroep en alle journalisten. Personen instanties en vooral politieke personen gaan er van uit dat alle journalisten omkoopbaar zijn, dit is en ernstige bedreiging voor het imago van de journalistiek”, zegt de SVJ-voorzitter.
Volgens Olinger is het omkopen van, ook journalisten geen vreemd verschijnsel. Het kan en gebeurt vrijwel overal ter wereld, maar blijven de gevolgen van dat handelen dat ook niet uit. In haar ontmoeting met journalisten heeft zij onder andere gesproken over wat ook in Suriname bekend is, het aannemen van giften of geschenkpakketten. Evenals Boeitius zegt Olinger dat het een individuele en beroepshouding moet zijn van de journalist om geen steekpenningen aan te nemen. Het aannemen van presentjes ligt dicht bij de grens van corruptie. Olinger heeft hierover in detail de journalisten voorgelicht en duidelijke voorbeelden aangehaald alsook de strekking hiervan uiteengezet “Een auto, vliegtickets, grond of andere dure cadeaus kun je moeilijk als een kerstgeschenk accepteren, maar ook achter een dinertje of toegangskaartjes voor een belangrijke wedstrijd kan een verkeerde bedoeling liggen.
Bij de Surinaamse beroepsorganisatie is er naast het aanspreken van leden en als dat niet helpt het publieke bekendmaken van hun handelen ook in het uiterste geval het ontnemen van het lidmaatschap als interne maatregelen. Verder dan dat kunnen wij als vereniging niets doen”, zegt Boeitius. De SVJ voorzitter wil het groter publiek dan ook laten weten en er voor waarschuwen dat op geen enkele manier journalisten betaald mogen worden voor het produceren van nieuwsproducties. “Journalisten moeten niet alleen steevast steekpenningen en giften weigeren voor hun werk, maar het ook bekend maken. Dit gedrag schaadt ons imago en dat van zij die wel met ethiek en principe hun werk verrichten. “Wij zullen op onze reguliere vergaderingen steeds meer aandacht hieraan besteden en ook met speciale trainingen en bewustwordingsprogramma’s komen”, zegt Boeitius.
UNITEDNEWS
