POLITIEK EN VAKBEWEGING EEN NOODZAKELIJK SAMENWERKING
Foto compilatie: Harold Pultoo, Murwin Leeflang en Guno castelen
De regering heeft vanuit de vakbeweging, ervaren vakbondsleiders aangetrokken als advisseurs. Harold Pultoo, Murwin Leeflang en Guno castelen zijn nu officieel benoemd als adviseurs van het kabinet Santokhi / Brunswijk.
Dit samengaan is voor beide partijen geen ideale samenwerking maar pure noodzaak. Voor de politiek is het op de eerste plaatst niet het samengaan in het belang van de samenleving, hoewel dat wel de naam draagt, maar wel de politieke invloed die kan worden uitgeoefend en de maatschappelijke rust die daarmee wordt gekocht. Voor de vakbeweging is het veel complexer. Het gaat niet slechts om het belang van de arbeider om ook omdat de vakbeweging zelf maar niet in staat is een eenheid te vormen als vertegenwoordigers van de werkende klasse.
Terwijl het arbeidsveld gebukt gaat onder de maatregelen die genomen worden als gevolg van het gezondmaken van de economie, blijkt haar vertegenwoordiging in vakbonden en vakcentrales, een kamp van verdeeldheid te zijn. Geen eensgerichte doelen, uiteenlopende inzichten, maar vooral ook het opbotsen van ego’s staan een broodnodige eenheid in de weg. Waar volgens Michael Sallons van de nieuwe organisatie van bonden 1 : 6 van mening is dat de politiek een belangrijke vinger in de pap heeft bij deze verdeeldheid, zegt Michael Miskin een van de twee voorzitters van de Centrale van Landsdienaren Organiatie CLO, dat eenheid binnen de vakbeweging een idealisme is die niet bestaat. Het is gewoon onmogelijk”, zegt hij.
Armand Zunder, is de afgelopen week benoemd als de woordvoerder van wat nu genoemd wordt de gesamenlijke vakbeweging voor de gesprekken die gevoerd worden om te komen tot het sociaal akkoord. Maar binnen Ravaksur zelf blijkt er ook geen eenheid te bestaan hoe dat akkoord er uit moet zien. Meer nog blijkt uit afzonderlijke gesprekken met vakbondsleiders, dat niet iedereen heil ziet in een gesamenlijk akkoord maar in aparte afspraken en onderhandelingen met de regering. De gesamenlijke vakbeweging zit aan tafel met niet alleen de regering maar tegenover haar ook regeringsadviseurs uit haar eigen gelederen.
“Zonder een sociaal akkoord zullen de problemen in de samenleving en voor de wrokoman’s niet worden opgelost. Hoe dat ingevuld moet worden is misschien een discussiepunt onder ons, maar voor voor zover ik weet is iedereen het eens over een sociaal akkoord”.
Castelen zegt dat van waar hij komt, de politiek en de vakbeweging altijd samen gaan. Hij is lid van c- en voorzitter van de Surinaamse partij van de Arbeid SPA. Je kan aan de kantlijn blijven staan en kritiek blijven leveren en stenen gooien of samen op pad gaan met de politiek in het belang van de werknemer. Wanneer collectieve arbeidsovereenkomsten worden gesloten voor primaire en secundaire voorwaarden kan met goed beleid waar je zelf aan hebt meegeholpen voorkomen worden dat gevoerde gesprekken blijken onbegonnen werken te zijn geweest. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Je kan de economie herstellen terwijl de helft van de samenleving verpauwpert. Door samen te werken kan je de intensitiet van de maatregeen bepalen en kijken welke groepen er en soortenn groepen er zijn, prate over minimum loon en kijken hoe je de uitdagingen opvangt”, zegt castelen. Hij is het er ook over eens dat eenheid een te zwaar woord is, maar er kan wel overleg zijn met elkaar. “Ik moet overigens de vakbeweging nu een compliment maken omdat bij de gesprekken zij wel een eenheid demonstereren en hoewel zij er bij zijn één persoon namens hun het woord voert, dat is en goed begin”, zegt castelen.
UNITEDNEWS
