INHEEMSEN WILLEN GEEN STIEFMOEDERLIJKE BEHANDELING MEER
Foto: Sirito-Yana Aloema, voorzitter van de Organisatie van Inheemsen in Suriname en President Chan Santokhi
Moe van de stiefmoederlijke behandeling waarmee de groep wordt behandeld hebben inheemse organisaties onlangs opgeroepen dat de regering eindelijk de rechten van inheemsen en tribale volken in Suriname bij wet regelt.
Vanwege de stelselmatige achterstelling waarmee ze worden bejegend zijn de inheemsen de armste bevolkingsgroep in Suriname, hield Sirito-Yana Aloema, voorzitter van de Organisatie van Inheemsen in Suriname (OIS) de aanwezigen voor tijdens de workshop Collectieve Rechten van Inheemsen en Tribale Volken voor. De workshop werd georganiseerd door De Nationale Assemblee. Momenteel zet het parlement stappen om de wet Collectieve Rechten Inheemsen en tribale volken in behandeling te nemen.
“Onze cultuur wordt vernietigd door het inpikken van onze gronden door de vele concessies, ”zei Aloema. De inheemsen worden daardoor verdreven uit hun woon- en leefgebied.
Door een “ongekende zucht naar goud” wordt het binnenland, hun woon- en leefgebied, opengelegd waardoor de situatie in die gebieden onleefbaarder wordt.
Van alle bevolkingsgroepen in Suriname leven de inheemsen het meest in onzekerheid over hun voortbestaan omdat hun collectieve grondenrechten nog steeds niet bij wet zijn vastgelegd. Ze hebben vanaf de komst van de Europeaanse kolonisten gedwongen miljoenen hectaren van hun land afgestaan ten behoeve van de nationale ontwikkeling en zijn momenteel de armste bevolkingsgroep van het land. Opeenvolgende regeringen hebben de collectieve rechten niet kunnen regelen en nemen nog steeds besluiten voor en over de inheemsen zonder hen daarbij te consulteren of te betrekken.
Aloema zegt dat vanaf de eerste dag dat blanken voet aan wal in Suriname zetten de inheemsen strijd hebben gevoerd om hun land. Dat heeft in 1688 geresulteerd in de eerste vredesovereenkomst met de autoriteiten. Maar toch moet tot de dag van vandaag nog steeds strijd worden gevoerd voor wettelijke erkenning van de collectieve grondenrechten. Zonder erkenning daarvan kunnen de eerste bewoners zich spiritueel en materieel niet ontwikkelen volgens de eigen traditionele waarden en normen. Terwijl die rechten hen worden onthouden, worden ook geen condities geschapen dat zij volgens de westerse waarden en normen kunnen leven. “We zijn arm en berooid en kunnen ons niet op een volwaardige manier ontwikkelen. Hierdoor zijn generaties de kans ontnomen bij te dragen
Alles wat de inheemse organisaties de afgelopen decennia hebben ondernomen om erkenning van hun rechten hadden een onbevredigend resultaat. Dit komt voor een groot deel omdat er geen draagvlak was en zij niet waren betrokken bij besluiten en wetgeving. Aloema verwijst naar de conceptwet ‘Collectieve rechten inheemsen en tribale volken’ van juni vorig jaar. Die is goedgekeurd maar niet tot stand gekomen na consultatie van de inheemse organisaties. Hij heeft opnieuw de regering opgeroepen eindelijk de rechten van inheemsen te erkennen en drukt inheemse groepen op het hart zich te bundelen en de strijd weer op te pakken. “Dat zijn we verplicht aan de voorouders, gevallen strijders en het nageslacht.”
Parlementsvoorzitter Martinus Bee juicht het initiatief om nu eindelijk te komen tot een wet daarom toe. Dit onderwerp is volgens hem een kwestie van erkenning en acceptatie en wetgeving is nodig. Internationaal heeft Suriname zich daartoe gecommitteerd. De parlementsvoorzitter wijst erop dat in het vredesakkoord van juli 1989 is vastgelegd dat de grondenrechten van inheemsen en marrons zullen worden geregeld en hun woon- en leefgebied bij wet zal worden afgebakend.
UNITEDNEWS
