DE ECHTE BEDREIGING VOOR HET VOORTBESTAAN VAN DE MENSHEID IS DE BESCHAVING
Auteur en foto: Glenn Sankatsing
Is dit een onvergeeflijke onvergeeflijke onvergankelijkheid of een verschrikkelijke waarheid die ons overrompelt?
Beschaving, het proces van het domineren, veranderen en manipuleren van de natuur ten behoeve en glorie van de mensheid, is een diep antropocentrisch project met destructieve effecten op het milieu en de biodiversiteit. De enige schoonheid van de natuur was de geldelijke waarde. Mensen werden de maat van alle dingen omdat we ons graag voorstellen dat de mensheid het doel van de natuur is.
Beschaving komt voort uit ‘civis’, de stadsbewoner die ontsnapte aan de ‘barbarij’ van het bos, de wildernis, het gemeenschapsleven en de natuur zelf. De moderne beschaving heeft de mens veranderd in een roofzuchtige soort, een onbetrouwbare metgezel van het leven en een verplichting tot evolutie. Lang geleden waarschuwde de grote moraalfilosoof Hans Jonas voor de kosmische eenzaamheid van het antropocentrisme. “In een gewelddadige en schendende irruptie in de kosmische orde… het verkrachten van de natuur en het beschaven van de mens gaan hand in hand.”
Het ontmoedigende verhaal is dat ondanks de prijzenswaardige inspanningen van miljoenen moedige mensen, we de strijd voor het milieu, de vrede en de ontwikkeling verliezen omdat we op zoek zijn naar een speld in de verkeerde hooiberg.
Het roofzuchtige project is erin geslaagd om ons te overtuigen van zijn systeemonderhoudsscript, ons te werven voor cosmetische versieringen zoals schone energie voor een vuil systeem en een circulaire economie die is ontworpen om steeds verder spiraalvormig afval te beteugelen.
2023 moet een einde maken aan de winterslaap van de morele reserves van de mensheid door zich opnieuw te verbinden met de drijvende kracht van de evolutie, namelijk dat het leven altijd meer leven zoekt. Competitie en egoïsme, de ultieme deugden van het systeem, moeten plaatsmaken voor samenwerking en solidariteit. Inheemse volkeren kunnen ons leren ontsnappen aan de synthetische moderniteit van vandaag, waarvan het antropocentrisme, de voortdurende groei en de winstgedreven productie wijzen op een eindspel in de evolutie.
Geconfronteerd met een morele crisis die geworteld is in de kankerachtige groei ten behoeve van de elites, komen de visionaire woorden van Frantz Fanon van een halve eeuw geleden in me op. “De Derde Wereld staat vandaag tegenover Europa als een kolossale massa wiens project zou moeten zijn om te proberen de problemen op te lossen waarop Europa de antwoorden niet heeft kunnen vinden.”
De extrasystemische wens voor 2023 is harmonie met de natuur en met elkaar, te beginnen met het overwinnen van twee trofeeën van beschaving, communisme, dat op het kerkhof ligt, en kapitalisme, klinisch dood en op weg naar het mortuarium. Gelukkig kunnen de morele reserves van de mensheid de harmonie herstellen met de drijvende kracht van de evolutie, namelijk dat het leven altijd meer leven zoekt. Dit zal de weg openen om een ontmenselijkte mensheid te rehumaniseren en ons recht om in evolutie te leven te herwinnen door ons authentieke verhaal terug te winnen. Er is geen betere reden om elkaar en onze kinderen met vreugde een gelukkig 2023 te wensen.
OPINIE
