DE STAATSSCHULD VAN SURINAME IS DIT JAAR FORS GESTEGEN
De totale Staatsschuld (binnenlands + buitenlands) is ten opzichte van het Bruto Binnenlands Product in een half jaar tijd toegenomen van 122,1 procent (zo’n SRD 72 miljard) in december 2022 naar 203 procent van het BBP (bijna SRD 120 miljard) in juni van dit jaar.
Dat valt op te maken uit de cijfers in het recente Staatsblad van Suriname.
De binnenlandse schuld nam in het genoemde halfjaar met ongeveer vijf miljard toe van bijna SRD twintig miljard naar een kleine SRD 25 miljard. Maar de meest significante toename vond plaats bij de buitenlandse Staatsschuld: die steeg van iets meer dan SRD 52 miljard naar ruim SRD 94,5 miljard. Die drastische toename valt vooral toe te schrijven aan de forse bedragen die de regering-Santokhi heeft geleend bij onder meer het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank (IDB), die de Staatsschuld hebben vergroot.
Verschillende deskundigen vragen zich af dat als de Wet op de Staatsschuld aangeeft dat de schuld/BBP-ratio de 60 procentnorm niet mag overschrijden, waarom deze regering deze ratio dan juist verder laat stijgen? De regering zal aangeven dat de leningen die zijn afgesloten bij IMF en de budgettaire steun die van IDB wordt verkregen, heeft gemaakt dat de schuld/BBP-ratio drastisch is toegenomen. De grote vraag in deze is echter: waaraan zijn al deze gelden uitgegeven? Daarover is nog totaal geen verantwoording afgelegd; in de samenleving bestaat in ieder geval niet de gedachte dat het hen ten goede is gekomen.
En hoe gaan al deze extra opgebouwde schulden worden terugbetaald? Santokhi had overigens bij zijn aantreden verzekerd dat hij niet ongebreideld geld zou lenen zoals de NDP dat had gedaan.
Maar veel kiezers zullen zichzelf nu afvragen in hoeverre het beleid van de VHP-regering verschilt ten opzichte van dat van de NDP in de periode 2010-2020, die ons land al naar de afgrond heeft gevoerd. Want nu lijken we verder van huis te zijn.
De regering blijkt behalve met de Chinese schuldenlast van ruim een half miljard US-dollar ook nog te worstelen met de bijna 900 miljoen dollar die open staat bij de obligatiehouders van Oppenheimer. Op 3 mei van dit jaar zei de regering dat een deal met de Amerikaanse schuldeisers was bereikt en dat de definitieve overeenkomst zou worden getekend zodra de Staff‐Level Agreement (SLA) met het IMF rond was. Die is er inmiddels al maanden, maar desondanks is er nog geen definitief akkoord met de obligatiehouders van Oppenheimer.
IMF-hoofdonderhandelaar Karel Eckhorst stelde eerder deze week dat de ondertekening van een definitieve schuldherschikking met de Oppenheimer-obligatiehouders afhankelijk is van het aanpassen van de wet op het Spaar- en Stabilisatiefonds (SSF). En aangezien die wet nog door De Nationale Assemblee moet worden behandeld, zal het nog wel even duren voor deze schuldherschikking eindelijk rond is.
Wijziging van de wet is overigens ook een voorwaarde om een financieringspakket van vijfhonderd miljoen dollar van de IDB te krijgen. Deze lening zal dus ook nog bij de bestaande schulden moeten worden opgeteld. De regering die vanaf 2025 het roer van het landsbestuur overneemt, zal met een aanmerkelijke grotere schuld worden opgescheept dan de VHP in 2020. Weliswaar heeft deze regering met een groot deel van de crediteuren een schuldherschikking bereikt -zonder overigens de door Santokhi gewenste haircut van dertig tot zeventig procent- maar van die schulden is nog geen cent afgelost.
UNITEDNEWS
