PROTESTEN TREKKEN ZWARE WISSEL OP ECONOMIE
Auteur: Armand Snijders | Foto bron: NOS
De aanhoudende protesten zorgen voor de nodige overlast in de samenleving. Niemand wordt er vooralsnog beter van en de gevolgen zijn tot nu toe vooral ‘hinderlijk’, zo is de algemene indruk.
Zo waren afgelopen vrijdag veel winkels in het centrum gesloten en een aanzienlijk deel van de stad was afgezet, waardoor veel plaatsen moeilijk bereikbaar waren. De grote verliezers van die acties, die vooralsnog geen verandering brengen, zijn de lokale economie en het volk. Dat in de aanloop van de ‘Alles plat’ protestactie van afgelopen vrijdag zulke ingrijpende voorzorgsmaatregelen waren genomen, waardoor veel scholen en bedrijven gesloten waren, was achteraf gezien totaal overbodig. Want dat er niet veel mensen op de demonstratie zouden afkomen, stond op voorhand eigenlijk al vast. De meeste mensen waren afgeschrikt door de overtrokken spierballentaal van de regering en de buitensporige maatregelen die waren genomen.
De gebouwen van De Nationale Assemblee en het even verderop gelegen Kabinet van de President waren goeddeels gebarricadeerd, het Onafhankelijkheidsplein was vrijwel helemaal omheind, zodat niemand op het kostbare gras zou kunnen lopen. Minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking (Bibis) wilde de samenleving doen geloven dat dit niets te maken heeft met de demonstratie, maar “om het gras te beschermen”.
“Er zijn daar activiteiten geweest en het gras moet weer kunnen groeien”, zo zei hij, doelend op het uitbundig gevierde Phagwa-feest, waarbij duizenden vertierzoekers wel dagenlang welkom waren om het plein te betreden en te veranderen in een zandbak. Nog los van het feit dat Ramdin als Bibis-minister zich helemaal niet hoort te bemoeien met binnenlandse aangelegenheden, riep zijn opmerking vooral een soort lachwekkend déjà vu gevoel op: ook tijdens de regering-Bouterse-II was dit de zogenaamde reden om het plein af te sluiten. Dat was destijds een maatregel die de VHP verfoeide.
Het gras werd er uiteindelijk niet groener van, de staatskas echter wel weer wat lichter door de enorme kosten die het hekwerk, dat daar maanden stond, met zich meebrachten.
En nu heeft de huidige regeerclub die eigenaardigheden van de NDP overgenomen en is het plein niet meer toegankelijk. De regering zou het geld dat ze nu kwijt zijn en aan een nieuwe grasmat willen spenderen beter besteden aan de armoedebestrijding, zo klinkt het in de steeds kritischer wordende samenleving. Vrijdag waren de inderhaast door Nederland toegeruste manschappen van politie en leger in vol ornaat en massaal aanwezig, om een herhaling van black friday 17 februari te voorkomen. Want de regering kon zich geen nieuw debacle veroorloven, nadat minister Kenneth Amoksi van Justitie en Politie en de veiligheidsdiensten op die bewuste dag de situatie volledig verkeerd hadden ingeschat.
Dus in plaats van dat president Chandrikapersad Santokhi de verantwoordelijken te vervangen -wat hij had moeten doen om zijn eigen gezag te behouden- werd er nu vooraf een grimmige sfeer gecreëerd. En werden ook de troepen met traangasgranaten naar het afgesloten plein gestuurd. Veel winkels vielen er niet tegen vernielzuchtige plunderaars te beschermen, de meeste handelszaken waren uit voorzorg gesloten. Dit alles bij leidde er toe dat het protest een behoorlijke mislukking werd. Er waren waarschijnlijk meer politiemannen en -vrouwen op de been, dan er demonstranten waren. Meegespeeld zal daarbij ook hebben dat het weer eens totaal onduidelijk was wie de leiding heeft namens het ontevreden volk. Elke keer duiken er ander gezichten op.
Mensen hebben graag duidelijkheid en willen zich aan iemand kunnen spiegelen, die bij voorkeur met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Maar die ontbrak ook deze keer, het is vooral een bijeengeraapt gezelschap dat geen stevige gebalde vuist kan maken. Dus de tegenstanders van de regering zullen eens heel goed bij zichzelf te rade moeten gaan om te bepalen hoe ze in het vervolg hun -terechte- grieven op het bordje van de regering dumpen. Want op deze manier maken ze geen schijn van kans en worden de toch als zo geteisterde economie en samenleving alleen maar meer schade toegebracht.
Ze zullen er in ieder geval voor moeten zorgen dat ze een echte eenheid worden. Diezelfde eenheid die Santokhi zo graag wil om het land tot ontwikkeling te brengen maar waar hij niet in slaagt. En anders moeten de activisten hun strijdbijl maar begraven en hopen dat het gezonde verstand van de kiezers op 25 mei 2025 (of eerder) het uiteindelijk zal winnen.
OPINIE
