VEEL WENSEN SANTOKHI TIJDENS BEZOEK RUTTE NIET IN VERVULLING GEGAAN
Foto bron | Tekst: Armand Snijders
Als dikke vrienden namen premier Mark Rutte en de Surinaamse president Chandrikapersad Santokhi gisteren afscheid van elkaar. Tijdens het tweedaagse bezoek van Rutte werden de banden tussen beide landen extra aangehaald. Maar aan veel van de wensen van Santokhi werd niet voldaan.
Desondanks blikt Santokhi tevreden terug op het bezoek. Hij had op meer toezeggingen voor financiële steun van Rutte gerekend. Het land kan momenteel iedere cent gebruiken, omdat het water tot aan ieders lippen staat. De gigantische schulden die de regering bij haar aantreden twee jaar geleden aantrof, zijn alleen maar toegenomen in plaats van verminderd. En de geldstroom vanuit het Internationaal Monetair Fonds (IMF) van zo’n 650 miljoen euro is al na twee van de twaalf tranches stilgevallen omdat de regering niet in staat is te voldoen aan de door het IMF opgelegde eisen waarvoor het land heeft getekend.
Rutte zegde tijdens zijn bezoek wel toe om Suriname technische ondersteuning te verlenen bij de heronderhandelingen met het IMF. Maar voor het overige bleef het bij vriendelijke woorden en toezeggingen dat op termijn diverse gesprekken over allerhande onderwerpen gevoerd zullen worden.
Hij hield de hand vooralsnog op de geldbuidel, tot teleurstelling van Santokhi.
Wel stond Rutte tijdens zijn bezoek minder afwijzend tegenover het aanbieden van Nederlandse excusus voor het slavernijverleden dan voorheen. Die excuses komen er, zo hopen Surinamers, volgend jaar rond 1 juli eindelijk. Dan is het precies 150 jaar geleden dat de slavernij definitief werd afgeschaft.
Maar die andere belangrijke groep Surinamers, de inheemsen, voelt zich vooral tekort gedaan. Zij kwamen er tijdens het bezoek bekaaid vanaf. “Terwijl onze voorouders de eerste bewoners van het land waren”, zegt een van hen. “Rutte heeft wel met nazaten van de slaven gesproken en naar ze geluisterd, maar wij kregen daartoe niet de gelegenheid. Terwijl ook wij enorme problemen hebben die opgelost moeten worden, bijvoorbeeld over de erkenning van het leefgebied dat ons van oudsher toebehoort.”
De inheemsen zeggen vooraf wel via Santokhi om een gesprek met Rutte te hebben gevraagd maar dat ze nooit een reactie hebben ontvangen. Om die reden protesteerden enkele inheemsen met borden maandag na aankomst van Rutte langs de weg van het vliegveld naar de stad. Maar dit vreedzame protest werd hardhandig door de mobiele eenheid uiteen getimmerd. Want Santokhi wilde zíjn feestje met zijn Nederlandse gast niet laten ontsieren. En zo werd Rutte een van de vele pijnpunten in het land onthouden. Zoals hij ook geen ontmoeting had met de bevolking, die het als gevolg van de crisis in Suriname steeds zwaarder heeft.
Het politieoptreden tegenover de inheemsen was niet het enige pijnlijke incident tijdens Rutte’s bezoek. Dinsdag tijdens de kranslegging in Fort Zeelandia bij het momument voor de vijftien slachtoffers van de decembermoorden van 1982, werd de pers geweerd door de beveiliging, volgens hun zeggen op last van Santokhi. Toen daar na afloop van de plechtigheid over geklaagd werd, zei Santokhi dat alles goed georganiseerd was en negeerde de journalisten. Rutte riep vervolgens Santokhi terug en zorgde ervoor dat het gezelschap nogmaals naar de plaats ging van de moorden voor een ‘fotomoment’, duidelijk tegen de zin van Santokhi in. Santokhi heeft dus in ieder geval tijdens het bezoek van van Rutte geleerd dat hij niet moet weglopen voor problemen zoals hij altijd doet, maar ze onder ogen moet zien.
UNITEDNEWS
