WEET DE REGERING WEL WAT ZIJ DOET?
Henk Ramnandanlal, ondervoorzitter van de Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie (PALU), vraagt zich af of de regering wel weet waar zij mee bezig is. Hij reageert daarmee op de afspraken die inmiddels zijn gemaakt met de vakbond bij de EBS en SWM. Dit zal consequenties hebben voor de salarissen van de overige ambtenaren. En dat terwijl er een overeenkomst is gesloten met het IMF waarin staat dat de salarisuitgaven van de overheid worden bevroren op 7.8% van de BBP voor 2016.
Ramnandanlal geeft aan dat vanaf het aantreden van deze regering er maatregelen zijn genomen die achteraf werden teruggedraaid, al dan niet met de tussenkomst van de President. Hij noemt de prijsverhogingen van de nutsvoorzieningen (stroom en water) als voorbeeld. Kort na het aantreden van Bouterse II werd door de Minister van NH Dodson aangegeven dat er geen prijsverhogingen zouden worden doorgevoerd alvorens er geen orde op zaken zouden zijn gesteld binnen de SWM en de EBS. Drie maanden later werden de prijzen van de nutsvoorzieningen verhoogd zonder enige reorganisatie binnen de twee bedrijven. Na kritische kanttekeningen in DNA werd door dezelfde minister aangeven in januari van dit jaar, dat er geen verdere verhogingen zouden plaatsvinden. Nog geen twee maanden later werd door de President aangegeven dat de minister voor zijn beurt zou hebben gesproken. Inmiddels is bekend dat met het IMF drie verhogingen van energie en water zijn overeengekomen, waarvan de eerste reeds is doorgevoerd begin mei. Deze verhoging is ook weer gedeeltelijk teruggedraaid na een onduidelijk besluit van de ministerraad dat achteraf voor meerdere interpretaties vatbaar bleek te zijn.
Ramnandanlal: “We kunnen bij dit voorbeeld van “op en neer” beleid ook toevoegen de aankondiging in 2015 dat er geen devaluatie zou worden doorgevoerd, het beleid met betrekking tot de skalians, de wijziging van de comptabiliteitswet, de verhoging van de toeristenkaart, de MOU met Suralco, de valutaveilingen en de diverse ontheffingen bij Telesur en EBS die inmiddels zijn teruggedraaid.” Ook het loslaten van de douanekoers ziet hij een onderdeel van dit “op en neer” beleid. Moeten we binnenkort weer een al dan niet gedeeltelijk terugdraaiing verwachten van de douanekoers omdat de regering onvoldoende heeft ingeschat wat de gevolgen ervan zullen zijn voor de gewone burger, vraagt Ramnandanlal zich af.
Ook de afspraken die gemaakt zijn met de vakbond bij de EBS kunnen nu hierbij worden toegevoegd. Inmiddels zouden deze afspraken teruggedraaid zijn door de president. Wisten de onderhandelaars dan niet waar zij mee bezig waren? Waren zij dan niet op de hoogte van de overeenkomst met het IMF? Hebben zij dan onderhandeld op eigen gezag of was er overleg met de regering over de afspraken voordat deze werden overeengekomen? Hoe het ook zij, het is duidelijk dat men slecht heeft nagedacht over de gevolgen en de reikwijdte van deze afspraken, aldus Ramnandanlal.
Dit op- en neer beleid maakt dat de onzekerheid in de Surinaamse samenleving alleen maar groter wordt. De indruk wordt gewekt dat de regering niet weet wat zij doet. Vooruitzicht op verlichting van de huidige financiële crisis wordt hierdoor maar verder weg uitgeschoven. Daar waar de regering nu de hoop heeft gevestigd op de inkomsten uit de Newmont mijn, is nog de vraag of de regering in staat zal zijn om het eigen uitgestippeld beleid en hetgeen met het IMF overeengekomen uit te voeren. Met dit “op en neer” beleid zal de financiële crisis alleen nog dieper en langer worden, aldus Ramnandanlal.