ZIJN DE OPKOMENDE LANDEN NU GEVESTIGDE MACHTEN?
Wat kunnen we leren van opkomende machten als Brazilë, Rusland, India, China en Zuid-Afrika die samen de BRICS vormen? Vertaalt hun groeiende economische macht zich ook in politieke macht? Mogen we stilaan spreken van een multipolaire wereldorde met zes grootmachten?
In 1980 vertegenwoordigden alle groei- en ontwikkelingslanden samen 36% van de wereldproductie, in 2013 was hun aandeel opgelopen tot 56%. Binnen die grote groep worden de vijf BRICS-landen dikwijls apart genomen: Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika vertegenwoordigen nu 30% van de wereldeconomie en tot voor kort namen zij de helft van de wereldwijde economische groei voor hun rekening.
Maar dat groter economisch belang vertaalt zich niet zomaar in politieke en economische macht. Zo is het Amerikaanse defensiebudget nog altijd groter dan dat van BRICS en de grotere Europese NAVO-lidstaten samen. India, Brazilië en Zuid-Afrika zouden maar wat graag tot de Veiligheidsraad van de VN toetreden en er ook een vetorecht hebben, maar serieuze onderhandelingen over de hervorming van de Veiligheidsraad zijn nog niet eens begonnen en China en Rusland, die wel zitting en een veto hebben, scharen zich niet echt met volle kracht achter de vraag van de andere BRICS-landen.
De BRICS-landen zijn geen vurige verdedigers van een Nieuwe Internationale Economische Orde.
Het stemrecht in het Internationaal Monetair Fonds weerspiegelt momenteel helemaal niet het toenemend belang van de BRICS-landen, maar de aanpassing van het stemrecht verloopt met heel kleine ministapjes en het Amerikaans Congres ligt dwars.
De BRICS-landen zijn ook geen vurige verdedigers van een Nieuwe Internationale Economische Orde. Zij lijken zich zonder al te veel interne oppositie in te schakelen in een veeleer liberale economische wereldorde.
In concrete dossiers hebben de individuele BRICS-landen soms tegenstrijdige belangen. Wat deze landen wel verenigt, is een streven naar multipolariteit en pluralisme, een wereldorde met een zestal gelijke ‘grootmachten’, niet langer gedomineerd door één grootmacht en zijn bondgenoten.
BRON: MONDIAAL NIEUWS