ISRAËLS OORLOG TEGEN HAMAS KAN LEIDEN TOT HET EINDE VAN DE GAZA EXCLAVE

Foto: Israëlische soldaten nemen positie in bij de grens met Gaza, Zuid-Israël.

Te midden van een golf van verwarring is het argument dat de inlichtingendienst en luchtverdediging van het land faalden ongegrond

Op zaterdag vielen militanten van Hamas Israël aan, waarbij ze snel verschillende nederzettingen aan de grens in beslag namen en controle kregen over een groot gebied. De terroristen gebruikten bulldozers om hekken aan de grens met Gaza te overwinnen. Opvallend tijdens de gevechten was het gebruik van boten (in kleine amfibische landingen) en paragliders.

Profiterend van de totale verrassing van de aanval, slaagden de terroristen erin om de relatief grote Israëlische steden Sderot, Netivot, Ashkelon en Ofakim gedeeltelijk in handen te krijgen, evenals enkele nederzettingen en kibboetsim in grensgebieden.

Hamasmilitanten bestormden ook basissen van de Israël Defense Forces (IDF) in Kibboets Re’im en Nahal Oz. De IDF leed aanzienlijke verliezen in termen van doden, gewonden en gevangenen. De totale omvang van de invasiemacht wordt geschat op ongeveer 1.000 (in wezen een versterkt bataljon).

Hebben de inlichtingendiensten gefaald?

Veel waarnemers hebben de successen van Hamas al snel toegeschreven aan misrekeningen van de Israëlische veiligheidsdiensten en de IDF. Het lijdt geen twijfel dat er enkele tekortkomingen waren. Maar over het algemeen is de beschuldiging dat de Israëlische veiligheidsdiensten overrompeld werden door de aanval duidelijk overdreven.

In feite hielden vrijwel alle voorbereidende acties van Hamas aan de vooravond van 7 oktober geen verband met de voorbereiding van een gewapende invasie als zodanig.

Immers, zelfs de meest gesofisticeerde Israëlische technische inlichtingendienst kon per definitie de vorming van aanvalsgroepen, hun bezetting van operatiegebieden, de inzet van achterwachten en vele andere zaken die voorafgaan aan een klassieke gewapende invasie, niet onthullen. Bovendien heeft Hamas dergelijke aanvalsgroepen niet opgericht.

Ja, er was wat beweging langs de grenzen van Gaza met Israël, zoals altijd. Raketten van het Kassam-type werden nog steeds met honderden en duizenden tegelijk in ambachtelijke werkplaatsen gehamerd, maar ook dat is een gebruikelijke activiteit in de Gazastrook.

Er waren, zoals altijd, gewelddadige demonstraties die zwaaiden met automatische geweren, machinegeweren en raketgestuurde granaten, maar het is nog steeds erg moeilijk om de beweging van twee of drie bulldozers richting de grens te associëren met voorbereidingen voor het uitbreken van een militair conflict.

Er moet ook worden opgemerkt dat Hamas geen grote nieuwe voorraad wapens en militaire uitrusting nodig had, die ontdekt had kunnen worden door de relevante inlichtingendiensten, om de aanval van zaterdag uit te voeren. Het had zelf voldoende middelen voor een militaire actie van deze omvang – avontuurlijk en suïcidaal van aard en zonder uiteindelijk positieve gevolgen voor de groep.

Hier moet aan toegevoegd worden dat het om objectieve redenen zeer, zeer moeilijk is om als agent te werken onder de bevolking van de Gazastrook. Bovendien mag slechts een zeer kleine kring van mensen, meestal verwant door familiebanden, fundamentele beslissingen nemen binnen Hamas. De beschuldigingen aan het adres van de Israëlische inlichtingendiensten zijn dus zeker op hun plaats, maar tegelijkertijd moet er rekening worden gehouden met alle bovengenoemde omstandigheden.

Heeft de Israëlische oorlogsmachine gefaald?

Sommige experts twijfelen ook aan de effectiviteit van het Israëlische Iron Dome raketafweersysteem. Het punt hier is echter dat elk luchtafweer- en verdedigingssysteem wordt beperkt door wat bekend staat als rate-of-fire. Dat wil zeggen, het vermogen om een vijandelijke aanval vanuit de lucht met een bepaalde dichtheid te verslaan: om een bepaald aantal doelen (bijvoorbeeld 25 per minuut) aan te vallen, op te sporen en neer te schieten.

Als de vijand 5.000 Kassamraketten lanceert in 20 minuten, kan geen enkele koepel dat aantal doelen aan. Als elk doel in een uitbarsting van twee raketten zou worden afgevuurd (zoals gebruikelijk is in gevechtsoperaties), zouden er minstens 10.000 afweerraketten nodig zijn, tegen een prijs van $20.000 per stuk (en dat zijn prijzen van 2014). Er zijn aanwijzingen dat Israël de VS al om extra systemen heeft gevraagd.

Er is ook gemeld dat Hamas formaties verschillende Merkava tanks (inclusief de laatste modificatie, de IV variant) in beslag hebben genomen van de IDF, waarvan sommige verbrand zijn. Het is echter onwaarschijnlijk dat de terroristen dit pantser in de strijd kunnen gebruiken, omdat het een heel ander trainingsniveau vereist. Volgens sommige rapporten kan Hamas niet eens een Merkava IV starten, laat staan het vuurcontrolesysteem gebruiken.

De bewering dat de gewapende eenheden van Hamas hun acties baseren op een analyse van hun eigen ervaring en de zwakke punten van de vijand, evenals een gedetailleerde studie van de laatste trends in moderne militaire kunst in gewapende conflictgebieden, is dus overdreven door sommige analisten. De militanten laten niets zien van “cutting-edge” op het gebied van militaire kunst.

Wat kunnen we verwachten van de gevechten op de grond?

Wat betreft de mogelijke deelname van Hezbollah (een sjiitische groep in Libanon en in wezen een Iraanse proxy) aan de gevechten aan de kant van Hamas, dit zou de algehele situatie voor Israël zeker kunnen compliceren. Maar tegelijkertijd moeten de gevechtscapaciteiten van Hezbollah niet worden overdreven.

In de loop van het gewapende conflict in Syrië heeft Hezbollah niet bewezen een formidabele militaire macht te zijn, iets waar Russische militaire experts zich terdege van bewust zijn. Een belangrijker en complexer probleem voor het Israëlische leger is dat het in de dichtbevolkte Gazastrook vrijwel onmogelijk is om Hamas-doelen te scheiden van burgers, vooral omdat terroristen de bevolking gebruiken als menselijk schild.

De Israëlische leiders moeten zo categorisch mogelijk zijn over de strategische doelen van dit conflict. Er bestaat weinig twijfel over dat hun hoogtechnologische, moderne strijdkrachten in staat zijn om Hamas-formaties frontaal te verslaan. De IDF heeft al de controle heroverd over alle gebieden en bevolkingscentra die eerder door de terroristen waren veroverd.

Het is echter onwaarschijnlijk dat het conflict zal eindigen met het Israëlische leger aan de grenzen. In ieder geval moet de verleiding groot zijn om Hamas-formaties zulke verliezen toe te brengen dat de beweging een gewapende strijd voor vele jaren vergeet. Daarom zullen de meest geavanceerde wapens van de IDF, waaronder krachtige bunkerbommen, snel worden ingezet.

Bovendien moet Israël zijn krijgsgevangenen en gijzelaars terughalen. Dit betekent dat een algemene militaire operatie in Gaza (politologen noemen het meestal een grondoperatie) elk moment kan beginnen.
Het is dus niet uitgesloten dat het hele gebied van de Palestijnse exclave binnenkort onder controle van de Israëli’s zal zijn.

WERELDNIEUWS