DNA TOETST VOORTAAN GRONDEN VOOR TERUGROEPING GEEN ABSOLUTE MACHT POLITIEKE PARTIJEN BIJ TERUGROEPING
Paramaribo – Met de aanname van de wet ‘Beëindiging lidmaatschap DNA-leden’, is het de Nationale Assemblee die voortaan toetst of een politieke partij voldoende reden heeft om een lid van het parlement terug te roepen. In de vorige wet van 2005 was het de politieke partij die het lid kandidaat heeft gesteld voor een zetel, die bepaalde wanneer het lid wordt teruggeroepen uit het parlement. Het grote verschil is nu, dat het lid dat wordt teruggeroepen, in een brief aan de voorzitter van het parlement, zelf moet aangeven dat hij tot een andere fractie behoord. Die brief is belangrijk bij het vaststellen als een partij genoeg reden heeft het lid terug te roepen uit het parlement. “Wie gaat nu een brief schrijven om zich zelf te laten terug roepen”, zegt Mahinder Jogi van de VHP-fractie
“Terugroepen is nu een Illusie geworden”, zegt de VHP-er. Met hem is de totale oppositie van mening dat met deze wet, de politieke macht van partijen is afgezwakt en het vrijwel altijd de coalitie is die voordeel heeft aan het overlopen van gekozen parlementariërs. In de memorie van toelichting van de nieuwe wet worden als reden voor het terugroepen opgenoemd :, wanneer het lid vrijwillig lid wordt van een andere politieke fractie in het parlement, als het lid 60% van de voltallige vergaderingen niet heeft bijgewoond en als het lid herhaaldelijk is veroordeeld door de rechter. In de toelichting is onder artikel 4 van de wet opgenomen dat het de Nationale assemblee is die de procedure toets van de terugroeping en dus over het beëindigen van het lidmaatschap.
Het verlaten van de eigen fractie voor dat van een andere partij is een absolute reden voor het parlement om het lidmaatschap van een lid te beëindigen. Het vormen van een eigen fractie is niet absoluut, maar is wel een risico dat het lid loopt, wanneer zijn eigen partij daar moeite mee heeft. Het kan voorkomen dat iemand een eigen fractie vormt en de partij dat gedoogd. Volgens mede initiatiefnemer van de wet Melvin Bouva, wordt nu overlopen en het vormen van een eigen fractie ontmoedigd. Wat wordt gestimuleerd is dat een gekozen lid ook binnen zijn eigen fractie een afwijkend standpunt of stemgedrag mag hebben, zoals nu het geval is bij Raymond Sapoen en Dipakkoemar Chitan van de Pertjajah Luhur. Die hebben nooit aangegeven een eigen fractie te hebben gevormd of naar een andere fractie te zijn overgelopen. Bouva verwijst naar ex parlementariër Charles Phaglad van de NDP, die maanden voor de verkiezingen van 2015, zonder uit de NDP-fractie te stappen opposant was geworden en zelfs participeerde in de VHP. De NDP vond daarin geen reden hem terug te roepen. Ook in het geval van Diana Chung niet.
Dat de wet van 2005 nooit heeft gewerkt en altijd heeft geleid tot rechtszaken van de leden tegen hun partij, is volgens Bouva een feit. Hij verwijst naar het geval van Diana Poki en Waldi Adjaiso, die wijselijk nooit uit de fractie van de A-combinatie zijn gestapt toen hun partij, de BEP de combinatie verliet. Zij hebben in een huishoudelijke vergadering dan ook aangegeven geen eigen fractie te willen vormen. Dus begrijpen kan ik het, maar je kan niet, zoals in de vorige wet van 2005 een partij de absolute macht geven over een gekozen DNA-lid. Dat is niet democratisch”, zegt Bouva.
UNITEDNEWS | WILFRED LEEUWIN