INNOVATIEF FINANCIEREN KAN SURINAME’S ECONOMIE HELPEN ONDERSTEUNEN
De verminderde opbrengsten uit de extractieve sector (goud en olie) zorgde onder meer voor de recente devaluatie van de SRD. Voorlopig blijven de macro-economische niet positief. Echter zijn er tal van projecten, met een directe impact op de ontwikkeling van Suriname, die op investeringen wachten die momenteel via de begroting niet mogelijk zijn.
Binnen een jaar na het lidmaatschap van Suriname bij de Caribbean Development Bank (CDB) is er gezamenlijk een samenwerkingsstrategie ontwikkeld. De CDB stelde vast dat op economisch vlak duurzame investeringen gedaan moeten worden om de economie te moderniseren, transparantie en efficientie te promoten, economische diversiteit te vergroten, armoede aan te pakken (met name in het binnenland door inclusiviteit te creeren), milieu management te intensiviseren en strategieen die de risico’s van klimaatverandering helpen opvangen uit te voeren.
Strategische partners binnen de CDB samenwerking zijn onder meer specialisten op het gebied van innovatieve financiering voor ontwikkeling (IFD). Een Innovative Financing for Development specialist ondersteunt bij het identificeren van nieuwe inkomstenstromen om de uitvoer van nieuwe projecten/programma’s op te starten of de schaalvergroting van reeds bestaande programma’s mogelijk te maken.
Grote verdiensten te behalen door IFD mechanismes – een kans voor Suriname?
Het Innovative Financing for Development model focust specifiek op het inzetten van de diaspora door micro-bijdrages – van enkele centen – op grootschalige activiteiten te heffen zoals telecom en financiele diensten. De opbrengsten hiervan kunnen gebruikt worden om in het “thuisland” economische groei en belangrijke projecten te ondersteunen die een grote impact hebben op de ontwikkeling, zoals onderwijsverbetering. Zeker in het huidige beleid van “de buikriem strakker aantrekken” zijn er tal van projecten die eigenlijk financiering behoeven maar voorlopig niet aan bod kunnen komen. Het IFD model zou een uitweg kunnen bieden om kosten-effectief, kleinschalig en duurzaam bij te dragen aan oplossingen voor deze sociaal-economische problemen.
De gelden die in een fonds komen, worden toegewezen aan specifieke projecten, zoals: bevordering van afstandsonderwijs, upgraden van onderwijzend personeel met name op het gebied van de toegepaste wetenschappen en educatieve opvang van jongeren in de dorpen langs de Marowijnerivier die hun basisonderwijs in Frans Guyana volgen maar hun middelbare opleiding niet aldaar kunnen voortzetten, wanneer ze geen inwoner zijn van Frans Guyana. Deze jongeren worden door het systeem gedwongen drop-outs. Ook nascholingsprojecten voor volwassenen die geen onderwijs hebben kunnen genieten tijdens de binnenlandse oorlog zullen middels het fonds gefinancierd kunnen worden, zodat zij volwaardig kunnen deelnemen aan de economie. Andere projecten die investering nodig hebben, zijn bijvoorbeeld mobiele tand- en oogheelkundige units die in het hele land service kunnen verlenen; extra-curriculaire activiteiten voor lagere en middelbare scholen; investering in onderzoek over het effectief inzetten van het zee oppervlakte die deel uitmaakt van Suriname’s economische zone (345 miles off-shore).
Met meer dan 350,000 Surinamers in diaspora zouden deze fondsen kunnen oplopen tot USD 21 miljoen per jaar. Dat is wanneer de mogelijkheid verder wordt onderzocht om kleine bedragen te heffen op internationale telefoongesprekken, internationale overmakingen (zogenaamde remittances) en op internationale vluchten. Na berekening blijkt dat in een periode van vijf jaar met alleen de voornoemde heffingen al kunnen oplopen tot USD 105 miljoen.
Diverse ontwikkelende landen verdienen al aan IFD. Deze landen gebruiken hiervoor hun eigen resources, zonder extra schuldenlast op te bouwen. IFD – een model dat inmiddels door de Verenigde Naties is geadopteerd – wordt internationaal steeds vaker als “game-changer” gecategoriseerd. Voor Suriname is dit belangrijke informatie, om zodoende meer op eigen benen te gaan staan en minder afhankelijk te zijn van leningen en schenkingen van buiten. In Haiti bijvoorbeeld wordt het onderwijs gefinancierd door een kleine meerkosten op internationale telefoongesprekken in rekening te brengen. Na de launch van dit project was er in juni 2015 reeds meer dan USD 116 miljoen gegenereerd door dit systeem. De overheid heeft deze fondsen gebruikt om 1,4 miljoen kinderen elke dag weer gratis en kwalitatief onderwijs te geven.
UNITEDNEWS