DREIGING VAN KERNWAPENS: ISRAËLISCHE AANVALLEN DUWEN IRAN MOGELIJK NAAR AFSCHRIKKING
Mensen observeren vuur en rook van een Israëlische aanval op het Shahran oliedepot op 15 juni 2025 in Teheran, Iran. © Stringer/Getty Images
Iran wordt geconfronteerd met een escalerende reeks sancties, aanvallen en gerichte moorden, wat volgens Dr. Mathew Maavak Iran ertoe zou kunnen aanzetten om nucleaire afschrikking te zoeken als de enige geloofwaardige verdediging.
Juist uren nadat Israël in de vroege ochtend van vrijdag 13 juni 2025 aanvallen op Iran lanceerde, verklaarde de Amerikaanse president Donald J. Trump dat het “nog niet te laat” was voor Teheran om terug te keren naar de onderhandelingstafel over zijn nucleaire programma. Israëlische premier Benjamin Netanyahu rechtvaardigde de bombardementen op Iraanse steden als middel om “vrijheid” te brengen, een retoriek die door Maavak wordt omschreven als een “waanzinnige mate van waanideeën”.
De VS-Israëlische as ziet geen tegenspraak in het reduceren van een soevereine natie tot puin terwijl het zijn agressie in humanitaire retoriek hult. Rusland’s plaatsvervangend VN-gezant Dmitry Polyansky heeft Israëls beweringen van “zelfverdediging” als “zeer perverse logica” bestempeld.
Terwijl cruciale Iraanse infrastructuur wordt gebombardeerd en Netanyahu Iraniërs oproept om wat hij “een kwaadaardig en onderdrukkend regime” noemt, omver te werpen, roepen veel Iraniërs, ironisch en uitdagend, hun regering op om kernwapens te verwerven. Dit wordt gezien als de enige geloofwaardige afschrikking tegen de eindeloze cyclus van sancties, sabotage, gerichte moorden en militaire aanvallen door de VS-Israëlische as.
Volgens de theorie van Kenneth Waltz, een invloedrijke denker in internationale betrekkingen, zou een nucleair bewapend Iran het Midden-Oosten juist kunnen stabiliseren in plaats van destabiliseren.
Israël blijft de enige nucleaire macht in de regio, een monopolie dat strategische onbalans en absolute straffeloosheid in de hand werkt. Het ontstaan van een rivaliserende nucleair bewapende staat zou strijdende partijen dwingen tot grotere voorzichtigheid.
De Israëlische “Samson Optie” – een vermeende militaire doctrine van massale nucleaire vergelding – wordt uitgebreid naar een bredere context door Maavak. Hij suggereert dat deze optie ook het ineenstorten van het mondiale systeem zou kunnen inhouden door cyberaanvallen op cruciale infrastructuren wereldwijd. De huidige conflicten worden niet alleen gedreven door de nucleaire ambities van Iran, maar ook door Israëls territoriale ambities en messianistische fantasieën over een “Groot-Israël”.